The world makes way for those who know where they are going | Recently... | Elsewhere | Search | Login |
fancy

Oddał wszystko co miał.

26 08 2008

Spotkał ją jednej z tych gwieździstych nocy, kiedy marzenia zdają się spełniać w każdym pojedynczym uśmiechu przypadkowych ludzi. Siedziała na ławce, tak po prostu, pośród zimnego, jesiennego wiatru, smutna i przygnębiona, wyschnięta jak zszarzałe liście. Szukała swojej gwiazdy, uparcie jej wypatrywała, lecz ona już chyba dawno zgasła. …A może nie?
Pomógł jej. Pożyczył jej swoje […]

categories Filled under: Opowiadania continue reading this article

about this blog
This is the area where you can put a text about yourself or your blog. You can change the colours and the layout as you like, but please keep the footer link the way the way it is so that other can find the way back to me. Thanks for using this theme, I really appreciate it. This theme is released under those Creative Commons terms of use. And now ENJOY and get blogging!

continue reading this article

recently on this blog


fancy

Spadająca gwiazda.

11 01 2008

Chciałam poukładać sobie w głowie kilka rzeczy. Wyszłam na taras. Jak zwykle gdy chcę spokojnie pomyśleć. Spodziewałam się ciemnego, bezgwiezdnego nieba, jaśniejącej na przeciwko latarni, skrzypiącego złowrogo starego płotu sąsiadów i samochodów jeżdżących szybko tuż przed moją bramą. I miałam racje, z wyjątkiem… No właśnie. Powitało mnie milion jaśniejących różnorodnie punkcików na granatowym niebie. Uśmiechnęłam się w duchu, czując jak chłodny, orzeźwiający wiatr wplata mi się we włosy. Odetchnęłam głęboko. Poczułam się taka wolna. Od świata, problemów, wątpliwości. Wpatrywałam się bezmyślnie w gwiazdy oczekując tej jednej, jedynej która mogłaby spełnić moje życzenia. Ocknęłam się, gdy moją uwagę przykuł jaśniejący w oddali Mars, tak różniący się od reszty. Po co mi spadająca gwiazda? Bym uwierzyła, że wszystko będzie dobrze? Ale przecież ona nie zaprowadzi mnie do celu. Nie wybierze najłatwiejszej drogi.
Nie potrzebujemy żadnych spadających gwiazd. Potrzebujemy wiary, która się dzięki nim w nas rodzi. Potrzebujemy jej, bardziej niż nam się wydaje. I musi ona w nas być niezależenie od gwiazd. Teraz jest właśnie nasz czas. Teraz możemy wstać i zrobić duży krok naprzód. Zaczynamy sami decydować o swoim życiu. I tylko od nas zależy, jak będzie ono wyglądać. Musimy tylko w to uwierzyć. I uwierzyć, że dane jest nam wiele. Wolność, przestrzeń, możliwości.
Doceńmy to. Ale nie tylko. Doceńmy każdą zwykłą chwilę, bo po latach właśnie ona może wydać się nam najwspanialszą w naszym życiu.

Ja wierze. I mam wystarczająco dużo siły, by pokazać, że wiara czyni cuda. I nie tylko ja. Każdy z nas. Chcemy przecież by nasze marzenia się spełniły.
I możemy tego dokonać.

To niesamowite jak wiele może w nas zmienić jedna chwila
…. Silbermond - Das Beste.

categories Filled under: Life

Leave a comment or two

This entry was posted on Friday, January 11th, 2008 at 11:09 am and is filed under Life. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.


5 Comments so far



  1. Julita_Dzulia on January 11, 2008 11:21 am

    stwierdzam, ze madre

    Bleee i łeee i fuj oraz ohyda czyli samopoczucie nadal takie samo :D

  2. Amai on January 11, 2008 1:16 pm

    Piękna notka. Nic dodać nic ująć.
    No może jedynie to, że niestety nie każdy potrafi uwierzyć. Nie od razu.

  3. Agnieska on January 12, 2008 1:38 am

    Tak, docenić..problem wydaje mi się polega w tym, że nie wszyscy potrafią zauważyć te chwile, a piękno tkwi w każdym szczególe, choćby jak w piosence Avril:”Waking up I see that everything is ok
    The first time in my life and now it’s so great
    Slowing down I look around and I am so amazed
    I think about the little things that make life great
    I wouldn’t change a thing about it
    This is the best feeling”. A poza tym słońce świeci:)Pozdrawiam

  4. Kretu on January 12, 2008 5:56 am

    No i nareszcie jakieś radośniejsze samopoczucie. Gratuluję. A wczoraj rzeczywiście było pełno gwiazd. I wierzę w Ciebie, tak jak w Twoją wiarę. I nie zapomnę o Tobie.

  5. Edyta on August 15, 2008 7:53 am

    Dobrze powiedziane Helenko … :) Masz dar pisania.

Name (required)

Email (required)

Website

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>

Feel free to leave a comment







links elsewhere

monthly archives

search this place


login