Słyszę często, że Jackson sam zafundował sobie śmierć. To prawda, po części. Ale przede wszystkim, z mojego zupełnie subiektywnego punktu widzenia, śmierć zafundowali mu ludzie go otaczający, którzy nie byli wstanie zapewnić mu wystarczającego wsparcia. Sława, niewyobrażalnie ogromna niesie za sobą niewyobrażalne problemy, presję i stres. Od 5 roku życia występował, odebrane mu zostało dzieciństwo, […]

To tak zadziwiające, że człowiek umie zgubić się na drogach które własnoręcznie budował. Znał każdy ich centymetr kwadratowy, a jednak w pewnym momencie rozejrzał się i nie wiedział gdzie jest. Gdzie jest jego cel, jego miejsce, jego osobowość. Tylko szary asfalt, tłum pędzących istot bez wyrazu, bez Życia. I on między nimi, taki sam, w ten sam sposób zagubiony, przytwierdzony do ograniczeń. A przecież to miała być Jego Droga. Jego Życie. Jego Szczęście. Zgubił się.

Jednego tylko chce, jednego pragnie. Zacząć od nowa.
Nie ma jednak siły, ale może przyjdzie ona z czasem.

Tylko co z ludźmi których zabrał ze sobą?
Co ze złożonymi obietnicami?